|
Haar man, Adrianus Bronmans was destijds nog actief in de fruitteelt. Door de crisis in de dertigerjaren viel het niet mee om hier de kost mee te verdienen en al snel besloot hij het fruit te laten voor wat het was en begon Mien te ondersteunen met haar breiwerk.
Het werd alsmaar drukker en al snel kwam er vraag vanuit winkeliers, marktkooplui en groothandelaren om ook voor hen te gaan breien. Daar hielp geen handbreimachine tegen natuurlijk en nummer twee en drie volgde snel. Personeel werd in dienst genomen en binnen de korste keren waren een aantal heren dagelijks in de weer met de handbrei machines. Mien ging zich toeleggen op het in elkaar zetten en afwerken van de gebreide artikelen en een breierij was geboren. Al snel werden de opdrachten groter met als gevolg dat er grotere oplages geproduceerd moesten worden van een en hetzelfde model en er werd overgegaan tot het aanschaffen van mechanische breimachines  Destijds werden er nog machines gebouwd die bepaalde breitechnieken erg goed beheersten en werden dan ook diverse typen aangeschaft om dienst te doen in de breierij.
Daaruit is Bronmans Tricot voortgekomen. In eerste instantie werd ook hier gebreid voor marktkooplui, groothandels en winkeliers, pas veel later (2004) is besloten om De Breierij door middel van rondleidingen, toegankelijk te maken voor iedereen die geinterresseerd is in breien, of die wel eens weten wil hoe er nou eigenlijk gebreid wordt en werd.
Als u meer wilt weten wat we tegenwoordig allemaal doen dan kunt u dat lezen op de 'Wat doen wij' pagina.
|
